Program i metody pracy

PROGRAM I METODY PRACY

Program realizowany w Przedszkolu Misiaczek zakłada aktywne uczenie się dzieci, wspierane przez przyjazne środowisko i pozytywne relacje dzieci – dorośli. Pojęcie dorośli obejmuje nie tylko nauczycieli, ale także rodziców, personel przedszkola, najbliższe otoczenie społeczne dziecka, którzy świadomie i celowo ze sobą współpracują.
Nasz program pracy zawiera  poziomy o wzrastającym stopniu trudności, nauczyciel ma
w związku z tym możliwość dostosowania treści do różnic indywidualnych i potrzeb dzieci.
Organizacja zajęć w naszym przedszkolu uwzględnia równowagę pomiędzy swobodną zabawą, grami, aktywnością na świeżym powietrzu oraz zajęciami edukacyjnymi.
W roku szkolnym 2014/2015 korzystamy z następujących książek:
3-latki – „Odkrywam siebie” wydawnictwa MAC Edukacja
4-latki – „Tropiciele – czterolatki” – Wydawnictw Szkolnych i Pedagogicznych
5-latki – „Trampolina do szkoły” wydawnictwa PWN

Ponadto w naszym przedszkolu wykorzystujemy następujące programy i metody pracy:

 

Kinezjologia Edukacyjna „Gimnastyka Mózgu” Paula Dennisona
Twórcą Kinezjologii Edukacyjnej jest Paul Dennison. Jest to prosta i bardzo skuteczna metoda wspomagająca naturalny rozwój każdego człowieka. Metoda ta opiera się na ćwiczeniach psychofizycznych; relaksujących, rozciągających i energetyzujących. Jest to system prostych ćwiczeń integrujących pracę obu półkul mózgowych i umożliwiających wykorzystanie własnego potencjału.
Zazwyczaj człowiek używa głównie jednej, dominującej półkuli mózgu w danym czasie np. praworęczni – głównie wykorzystują potencjał półkuli lewej. Badania wykazują ścisły związek pomiędzy jednostronnym wykorzystaniem półkul a problemami dzieci z nauką.
Dzięki wykorzystaniu ruchów Gimnastyki Mózgu, wszystkie części mózgu włączają się
i współpracują, żeby zintegrować funkcje mózgu. Zyskuje na tym całościowy proces uczenia sie; pisanie, czytanie, liczenie, mówienie, zapamiętywanie, przypominanie, koncentracja uwagi, umiejętności motoryczne. Dzięki ćwiczeniom uczenie się przebiega szybciej, wzrasta poczucie pewności siebie, polepsza sie samopoczucie.

 

„Dziecięca matematyka” Edyty Gruszczyk-Kolczyńskiej
Metoda wspomagania rozwoju umysłowego i umiejętności matematycznych Edyty Gruszczyk-Kolczyńskiej i Ewy Zielińskiej
Program „Dziecięcej matematyki” został opracowany z myślą o dzieciach zarówno zdolnych jak słabszych. Kierowany jest do malców rozpoczynających życie przedszkolne i tych starszych, z zerówki. Uczy logicznego myślenia, a przede wszystkim świetnie wspomaga rozwój umysłowy, jednocześnie kształtując wiedzę matematyczną.
Program podzielony na 14 bloków tematycznych, zawiera zadania ułożone w porządku rozwojowym dla 3, 4, 5 i 6 – latków. Nauczyciele dopasowują zadania i ćwiczenia do indywidualnych możliwości wychowanków.   W czasie zajęć dzieci uczą się przenosić doświadczenie zdobyte w życiu na symbole ( w przeciwieństwie do tradycyjnej nauki
na symbolach) – po prostu bawią się matematyką.

 

Metoda dobrego startu Marty Bogdanowicz
Metoda Dobrego Startu została oparta na założeniach metody Le Bon Depart, opracowanej
w latach 40—tych we Francji. Od tego czasu stosowana jest we Francji, Holandii
i Szwajcarii, głównie w przedszkolach, szkołach, ośrodkach rehabilitacji dla dzieci. Dla potrzeb szkolnictwa w Polsce Metodę Dobrego Startu adaptowana została przez panią dr hab. Martę Bogdanowicz, prof. Uniwersytetu Gdańskiego w latach 60-tych.
Założeniem Metody Dobrego Startu  jest jednoczesne rozwijanie funkcji językowych, spostrzeżeniowych i motorycznych oraz współdziałania między tymi funkcjami czyli integracji percepcyjno-motorycznej. Są to funkcje, które leżą u podstaw umiejętności czytania i pisania. Usprawnianie w tym zakresie, jak również kształtowanie lateralizacji (ćwiczenia ustalenia ręki dominującej oraz orientacji w prawej i lewej stronie ciała), jest wskazane dla dzieci przygotowujących się do nauki w szkole.
Innymi słowy w Metodzie Dobrego Startu dziecko łącząc różne rodzaje aktywności śpiewa, dotyka, słucha, rysuje, pisze, wykonuje ćwiczenia relaksacyjne i ruchowe. W wyniku tego następuje integracja wzrokowo – słuchowo – dotykowo – ruchowa. Jest to niezbędne
do prawidłowego opanowania umiejętności czytania i pisania.

 

Nauka czytania metodą symultaniczno-sekwencyjną prof. Jagody Cieszyńskiej
Podstawowym założeniem tej metody jest nauka czytania sylabami od najmłodszych lat życia.  Dzieci uczą się odczytywać sylaby, a nigdy pojedyncze spółgłoski, bo nikt nie słyszy spółgłosek w izolacji czyli oddzielnie wymawianych (przykładowo wymawiając spółgłoskę „t”, posługujemy się sylabą „ty” lub „te”).
Metoda polega na nauce globalnego czytania sylab – głoski wprowadzane są tu w sylabach,
a nie w izolacji. Zawsze nadawane jest im znaczenie, które ułatwia dziecku proces zapamiętania materiału i przyspiesza naukę czytania (np. obrazek dziewczynki machającej ręką i mówiącej „pa, pa”). Bardzo istotne znaczenie ma fakt, że praca tą metodą przybiera formę zabawy, w której maksymalnie wykorzystywana jest cała aktywność dziecka. Taka wszechstronna stymulacja sprzyja ogólnemu rozwojowi języka i pozwala na szybkie opanowanie czytania ze zrozumieniem.
Jest to metoda nauki czytania odwzorowująca wszystkie etapy mówienia występujące
u małego dziecka. Dlatego można ją bezpiecznie stosować dla wszystkich dzieci i oczekiwać sukcesów. Autorką metody jest prof. J. Cieszyńska. Założenia oparła o wiedzę na temat funkcji i pracy prawej i lewej półkuli mózgu oraz badaniach potwierdzających, iż sylaba, a nie fonem, jest najmniejszą jednostką percepcyjną.
Nauka czytania jest oparta o ścisłe etapy:

1 etap: od samogłoski prymarnej do sylaby otwartej
2 etap: od sylaby otwartej do pierwszych wyrazów
3 etap: czytanie sylab zamkniętych
4 etap: czytanie nowych sylab otwartych i zamkniętych
5 etap: samodzielne czytanie tekstów.

Metoda prof. Cieszyńskiej przynosi ogromne efekty, nie tylko w sferze czytania, ale również koncentracji uwagi oraz rozwoju funkcji poznawczych, na których opiera się rozwój dziecka.

 

Metoda ruchowej ekspresji twórczej Rudolfa von Labana
Z teorii Rudolfa von Labana wywodzi się koncepcja wychowania fizycznego realizowana
w Wielkiej Brytanii i krajach niemieckojęzycznych.
Cechuje ją odchodzenie od ruchu odwzorowanego, wykonywanego na komendę, na rzecz ruchu podejmowanego zgodnie z własną inwencją twórczą, fantazjąi doświadczeniem..

Metoda Labana pomaga kształtować:
a) wyczucie własnego ciała
b) wyczucie przestrzeni
c) wyczucie płynności ruchów i ciężaru ciała w przestrzeni i czasie;
d) adaptację ruchów własnych do ruchów partnera i grupy

Nauczyciel podczas prowadzenia zajęć łączy słowa, rytm i muzykę . Nawiązuje do znanych dzieciom piosenek, ważnych wydarzeń, pór roku. Na zajęciach towarzyszy dzieciom swoboda i śmiech.

 

Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne

Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne to system ćwiczeń i zabaw ruchowych, które wywodzą się z naturalnych potrzeb dziecka, zaspokajanych w kontakcie z dorosłym -tzw. baraszkowanie pojawiające się we wczesnym dzieciństwie.

Metoda Ruchu Rozwijającego jest propagowana na całym świecie jako jeden z ważniejszych czynników rozwoju psychomotorycznego małych dzieci. Wykorzystuje dotyk, ruch oraz wzajemne relacje fizyczne, emocjonalne i społeczne w celu kształcenia:
świadomości własnego ciała i sprawności ruchowej
świadomości przestrzeni i umiejętności działania w niej
umiejętności dzielenia przestrzeni z innymi i nawiązywania z nimi bliskiego kontaktu

Preferujemy pedagogikę zabawy- Klanza, dramę, a także całą gamę zabaw relaksacyjnych.